انسان حيواني است كه از قوه ي بينايي خوبي برخوردار است. اطلاعاتي كه بشر از طريق بصر كسب مي كند تقريبا از نه برابر مجموع اطلاعاتي كه از راه هاي ديگر كسب مي كند بيشتر است.

تا همين چند سال قبل نور همان روشنايي تصور مي شد زيرا استفاده ي مستقيم ما از نور اين بود كه با استفاده از آن صرفا محيط خود را روشن كنيم. قويترين منابع نور عبارت بودند از: نور افكن ها و فانوس هاي دريايي كه خروجي آن ها به يك كيلو وات مي رسيد.

اختراع ليزر در سال 1958 ميلادي تمام معادلات ذهني گذشتگان را از نور به هم ريخت. نور ليزر باريكه ي نوري با شدت مهيب است كه تا 10 به توان 10 كيلووات در پالس هاي كوچك خروجيش است.

امروزه از باريكه هاي نور ليزر در صنعت براي بريدن و جوش دادن فلز، پارچه و پلاستيك و در پزشكي براي بريدن و سوزاندن بافت ها ي بدن انسان و در پژوهش هاي پلاسمايي براي تبخير و مشتعل ساختن سوخت در رآكتورهاي همجوشي استفاده مي شود. نور امروزه صرفا براي روشنايي  به كار نمي رود بلكه ابزاري شده است كه از آن مي توان در سلاح هاي مخرب نظامي نيز بهره گرفت.

نور از الكترون ها ي اتم هاي منبع نوراني گسيل مي شود. مي دانيم كه الكترون هاي يك اتم فقط مي توانند در بعضي مدار هاي كوانتومي شده ي معيني حركت كنند. تا وقتي كه الكترون در يكي از اين مدارهاست نوري گسيل نمي شود. اما وقتي از يك مدار به مداري كوچك تر مي جهد، يك بسته ي نوري يا فوتون گسيل مي شود كه انرژيش برابر تفاوت انرژي دو مدار مزبور است.

در يك منبع معمولي نور، نظير لامپ برق، اتم ها نورشان را مستقيم از هم گسيل مي كنند. اتم در برخوردهاي گرمايي ضربه مي خورد واين امر يك يا چند الكترون را از مدارهاي پايين تر اتم به مدارهاي بالاتر آن بر مي انگيزد. در يك زمان غير قابل پيش بيني بعدي الكترون خود به خود با جهشي به مدار پايين تر باز مي گردد و پالسي نوراني گسيل مي كند. چون اتم ها به طور نامنظم نور را گسيل مي كنند، نور خروجي يك لامپ برق معمولي تركيبي در هم و بر هم از تعداد زيادي موج هاي مختلف است كه انتشار خاصي ندارند و ارتباطي ميان فاز آن ها نيشت و به همين دليل به آن چشمه ي نور گسترده گويند.

در ليزر اتم ها نورشان را هماهنگ گسيل مي كنند. الكترون هاي اتم هاي مختلف يا در يك زمان به پايين جهش مي كنند و يا با اختلاف زماني يك يا چند دوره  ي نوسان موج نوري هم چنين الكترون ها نورشان را در يك جهت گسيل مي كنند.

نتيجه اين كه نور خروجي از ليزر، تركيبي همدوس از  امواج است.

امواج نوري اتم هاي مختلف با يكديگر هم فازند، ماكزيمم موج نوري ناشي از هر اتم با ماكزيمم موج هاي نوري اتم هاي ديگر با هم تركيب مي شوند. پس دامنه ي كل متناسب با تعداد اتم هاست و بنابر اين شدت كل متناسب با مجذور تعداد اتم هاي مي باشد.

چون تعداد اتم ها حتي در يك منبع نسبتا كوچك نوراني بيش تر از 10 به توان 16 است، گسيل همدوس اين اتم ها مي تواند فوق العاده قوي تر از گسيل نا همدوس آن باشد.

منبع