طبق مطالعات جديد، ممكن است تمامي سياهچاله‌هاي كوچك و بزرگ عادات غذايي مشابهي داشته باشند.

به گزارش پايگاه اينترنتي انجمن نجوم آماتوري ايران،بر طبق اطلاعات تلسكوپ اشعه ي ‪ x‬چاندرا و تلسكوپهاي زميني، بزرگترين سياهچاله‌ها نيز ممكن است مانند سياهچاله‌هاي كوچك خود را تغذيه كنند.

اين كشف از مفهوم فرضيه ي نسبيت انيشتين، كه سياهچاله‌ها در هر اندازه اي مشخصات يكساني دارند، حمايت مي‌كند و براي پيش بيني احتمالي مشخصات انواع جديد سياهچاله‌ها مفيد خواهد بود.

اين نتايج با رصدهايي دنباله دار و طولاني كهكشان مارپيچي ‪ ,M81‬كه حدود ‪۱۲‬ ميليون سال نوري از ما فاصله دارد، بدست آمده اند.

 

 

در مركز اين كهكشان سياهچاله‌اي وجود دارد كه جرمش حدود ‪ ۷۰‬ميليون بار از جرم خورشيد بيشتر است و هنگامي كه گاز را با سرعت بسيار زيادي به ناحيه مركزي كهكشان و به درون خود مي‌كشد، انرژي و تشعشعاتي از خود توليد مي كند.

در نقطه ي مقابل، سياهچاله‌هايي با جرمهاي ستاره‌اي كه حدود ‪ ۱۰‬بار از خورشيد پرجرم تر هستند، منبع غذايي متفاوتي دارند.

اين سياهچاله‌هاي كوچكتر، مواد جديد را با جذب گاز از يك ستاره ي همدم بدست مي‌آورند. چون سياهچاله‌هاي بزرگ و كوچك در محيطهاي مختلف و با منابع غذايي مختلف يافت مي‌شوند، اين سوال باقي مي‌ماند كه آيا با يك روش تغذيه مي‌شوند؟
يك گروه تحقيقاتي با استفاده از اين رصدها و مدل‌هاي فرضي،مشخصات سياهچاله ‪ M81‬را با سياهچاله‌هاي كم جرم مقايسه كردند كه نتايج نشان مي دهند چه سياهچاله‌هاي بزرگ و چه كوچك، همانند يكديگر تغذيه مي‌كنند و پرتوهاي مرئي، اشعه-‪ x‬و راديويي مشابه توليد مي‌كنند.

يكي از مفاهيم فرضيه ي نسبيت عام انيشتين اين است كه سياهچاله‌ها اجرام ساده‌اي هستند و فقط چگالي و چرخش آنها باعث تاثير بر فضا- زمان مي‌شود.

آخرين تحقيقات نشان مي‌دهد كه عليرغم تاثيرات پيچيده بر محيط، اين سادگي خود را نشان مي‌دهد.

سرا ماركوف از موسسه ي اخترشناسي دانشگاه آمستردام هلند كه رياست اين تحقيقات را برعهده دارد، مي‌گويد: اين قضيه تاييد مي‌كند كه روشهاي تغذيه مي‌تواند براي سياهچاله‌هايي با اندازه‌هاي مختلف تا حد زيادي مشابه باشد؟ و ما نيز همين گونه فكر مي‌كرديم؟ ولي تا كنون قادر نبوده ايم به آن دست پيدا كنيم.

مدلي كه ماركوف و همكارانش از آن براي مطالعه ي سياهچاله‌ها استفاده مي كردند، صفحه‌اي محو از مواد در حال چرخش را به دور سياهچاله در بر داشت .

مايكل نوواك از موسسه تكنولوژي ماساچوست مي‌گويد: وقتي ما به اين داده ها نگاه مي‌كنيم، به نظر مي‌رسد مدل ما همانگونه كه براي سياهچاله‌هاي كوچك صدق مي‌كند، براي سياهچاله ي درون ‪ M81‬نيز عملكردي مشابه دارد. هه چيز در اطراف اين سياهچاله ي غول پيكر مشابه است و فقط ‪ ۱۰‬ميليون بار بزرگتر است.

در ميان سياهچاله‌هايي كه فعالانه در حال تغذيه هستند، سياهچاله موجود در‪M‬ ‪ 81‬از همه تاريكتر است و شايد به علت اين كه به طور كامل تغذيه نمي‌شود.

اگرچه به دليل نزديكي نسبي‌اش به ما ، يكي از پرنورترين سياهچاله‌هايي است كه از زمين ديده مي‌شود كه باعث شده رصدهايي با كيفيت بالا بر روي آن انجام گيرد.

اندرو يانگ از دانشگاه بريستول انگلستان مي‌گويد: به نظر مي‌رسد كه سياهچاله‌هايي كه تغذيه كافي ندارند! آسانترين سياه چاله‌ها براي تحقيق باشند. اين موضوع شايد به اين دليل است كه مي‌توانيم فضاهاي نزديكتر سياهچاله را مشاهده كنيم .

علاوه بر چاندرا تلسكوپهاي ديگري نيز از روي زمين براي انجام تحقيقات بر روي ‪ M81‬به كار گرفته شده اند.

اين رصدها به صورت همزمان انجام شدند تا تغييرات روشنايي‌اي كه از تغييرات ميزان تغذيه سياهچاله ناشي مي‌شوند باعث گمراه شدن نتايج نگردد.

چاندرا تنها ماهواره ي اشعه-‪ x‬است كه قادر به جداسازي پرتوهاي ‪ x‬ضعيف سياهچاله از تشعشعات باقي كهكشان مي‌باشد.

برگرفته از سایت خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران