يك پژوهش جديد به سرپرستي دانشمندان هلندي با تاييد بر تئوري انيشتين درباره سياه چاله‌ها نشان داد كه بزرگترين سياه‌چاله‌هاي كائنات نيز ممكن است با همان روش مشابه كوچكترين سياه چاله‌ها تغذيه شوند.

در اين پژوهش كه به سرپرستي سرا ماركوف از موسسه اخترشناسي دانشگاه آمستردام انجام شده از اطلاعات به دست آمده از رصدخانه پرتو ايكس چاندرا سازمان فضايي آمريكا (ناسا) و نيز تلسكوپ‌هاي زميني استفاده شده است.

نتيجه مطالعات حاصل از برنامه رصد گسترده‌اي از كهكشان مارپيچي M81 است كه حدود 12 ميليون سال نوري از زمين فاصله دارد.

در مركز M81 سياه چاله‌اي وجود دارد كه حدود 70 ميليون بار عظيم‌تر از خورشيد است و همزمان با كشيدن گازها به نقطه مركزي داخل كهكشان با سرعت شديد توليد انرژي و اشعه مي‌كند.

به گفته ماركوف، اين مشاهده تاييدي از تئوري انيشتين است؛ مبني بر اين كه سياه چاله‌ها اجرام ساده‌اي هستند كه فقط بزرگي و چرخش آنها تعيين كننده تاثيرشان روي زمان فضايي است.

ماركوف ادامه مي‌دهد: اين امر تاييد مي‌كند كه الگوهاي تغذيه شدن براي سياه چاله‌هايي با اندازه‌هاي مختلف مي‌توانند بسيار مشابه باشند.

ما پيش از اين نيز اين امر را تصور مي كرديم،‌ اما تاكنون نتوانسته بوديم تصوراتمان را قطعي كنيم.

نتايج تحقيقات كه در دانشگاه بريستول انجام شده در مجله اخترفيزيك منتشر مي‌شود.

 

منبع خبر : ایسنا