جام جم آنلاين: دهان محیطی است که باعث می شود دندانپزشکان تضمیندائمی نسبت به پرکردگی های دندانی نداشته باشند. علیرغم تلاش محققان برای دست یافتن به مواد بادوام و پایدار برای پر کردن دندان ها ، بالاخره این مواد تحت فشار جویدن و برخورد دندان ها به یکدیگر و یا در اثر پوسیدگی های بعدی آسیب می بینند. در کشور آمریکا هر ساله 70 درصد اقدامات دندانپزشکی به جایگزین کردن ترمیمات موجود مربوط می شود.
اما اکنون دانشمندان مرکز تحقیقات انجمن دندانپزشکی آمریکا نشان داده اند نانوتکنولوژی با تولید مواد ترمیمی که محکم تر از پرکردگی های فعلی و در جلوگیری از پوسیدگی های بعدی موثر ترند ، توانایی کاهش این مشکل را دارد.
تکنیک جدید محققان مشکل را با ترکیب رزین پرکننده ، یک ماده ترمیمی با ظاهر طبیعی که روش انتخابی برای وقتی است که ظاهر دندان مورد توجه است حل می کنند.
دندانپزشک با مخلوط کردن رزین مایع خالص و پودری که حاوی مواد رنگ دهنده ، استحکام بخش و سایر مواد و قرار دادن این مجموعه بر روی حفره دندانی و روشن کردن دندان با نوری که باعث می شود این مخلوط پلیمریزه و سخت شود دندان را روشن می کند.
برای پرکردگی های ضد پوسیدگی مشکل ناشی از افزودنی موجود در پودر است که رها شدن دائم یون های کلسیم و فسفات را سبب می شود.
این یون ها برای موفقیت طولانی مدت پرکردگی ضروری اند زیرا نه تنها ساختار کریستالی خود د دندان را تحکیم می کنند بلکه در برابر پوسیدگی ناشی از اسید تولید شده توسط باکتری ها ی دهان اثر حفاظت بخش دارند.
با این حال ترکیبات موجود رها کننده یون به لحاظ ساختاری کاملا ضعیف هستند به اندازه ای که بطور کلی باعث تضعیف پرکردگی می شوند.
برای حل این معما محققان تکنیکی را طراحی کرده اند که ذراتی از ترکیبات متعدد که یکی از آنها (DCPA) حدود 50 نانومتر قطر دارد را تولید می کند. به دلیل آنکه این ذرات در مقیاس نانو نسبت سطح به حجمشان خیلی بیشتر است در ها سازی یونها بسیار موثرترند به این معنی که ماده خیلی کمتری لازم است تاهمان اثر اعمال شود. و این بنوبه خود جای بیشتری را برای رزین برای استحکام فیبرهایی که پرکردگی نهایی را محکم می کنند ، باقی می گذارد. این محققان همچنین فیبرهای ادغام شده با سیلیکا در مقیاس نانو ساخته اند که کامپوزیت رزینی را تولید می کند که استحکام آن تقریبا دو برابر قدرت انواع موجود است.